~•Mr.PunPuaN•~

นี่ก้อใกล้สิ้นเดือนแล้วอ่ะ เหมือนกับชีวิตจาหาไม่เรยอ่ะ ตังก้อจาหมด เพราะเพิ่งกทม.อีกล่ะ คราวที่แล้วไปสมัครสอบ คราวนี้ไปสอบจิงๆล่ะ ก้อไปสอบก้อเหมือนเดิม ไม่มีไรมาก เพราะเคยไปสอบอย่งอื่นมาเยอะเระ เรยรู้ว่าต้องทำยังงัยมั่ง ส่วนที่พักก้อไปพัก กะป้าสร้อย คนที่เคยอยู่ด้วยตอนเดกๆ เจอเพื่อนเก่าอย่างเอด้วย ก้อหนุกหนานกันไป สอบเสดก้อไปเมืองโบราณต่อ แต่ไม่ได้เที่ยวไหนเรย เดินๆๆๆๆๆๆ อย่างเดียวเรยอ่ะ เมื่อยโคตรๆ แต่ก้อผ่านไปอย่างหนุกหนาน มีความสุข ได้ดุนุ้นนี่ เปรียบเทียบจากเมื่อก่อน และก้อตอนนี้ ว่ามันต่างกันมากป่าว แต่ก้อนะ เมื่อโตขึ้นอารายๆมันก้อดูเล๊กลง จาสถานที่ที่เคยดูใหญ่โต แต่พอกลับไป กลับเหมือบว่า มันมัยเล๊กลง เหอๆ แต่ก้อเอาเหอะ ไปแล้วก้อมีความสุขดี

 

แต่ไปคราวนี้ก้อไม่วายที่จาเดินซื้อของ ก้อได้ของที่อยากได้มาหลายชิ้นอยุ่ แต่ก้อหมดไปมิชั่ยน้อยเรย เดินกันสองคนกะแม่ ของปั่นเยอะก่าแม่อีก แต่ก้อนะ นานๆเดินทีนึง เออ ลืมไปว่าพักแถวสำโรง มีพี่เค้าบอกว่า บ้านนอก แต่ ถึงจาบ้านนอกยังงัย แต่ก้อยังคงความวุ่นวายอีกเช่นเคย

 

ก่อนที่จาไปก้อมีอีเว้นครั้งแรก สนุกหนานเหมือนกัน เจอดาราด้วย เหอๆ แต่ก้อ เรื่องมากเอาการ เหนื่อยด้วย แต่ก้อนะ ไหนๆก้องานแรก มันก้อต้องเตมที่ ถึงแม้มมันจาทุลักทุเลก้อเหอะ

 

มีความสุขนัยสิ่งที่ทำมันก้อพอแล้วไม่ใช่หรอ แค่นี้มันก้อไม่ต้องการอารายมากมายแล้ว ขอแค่สิ่งที่เปนอยู่มันเปนแบบนีเรื่อย ถึงแม้ไม่เลิศเลอ แต่ขอหั้ยเปนแบบนี้ตลอดไป

 

ร๊ากพี่ๆเลิฟสเตช่านนนนนนน

 

PUN.....6.50-7.50

วันนี้ก้อเหมือนๆกับทุกๆวัน ตื่นมาจัดรายการ มันก้อเรื่อยๆนะ ดีมั่งไม่ดีมั่ง ((เป็นประจำ)) แต่บางวันมันก้อคิดอารายมากมายขึ้นมาซะอย่างนั้น ((แต่ไม่บอกหรอกว่าเปนอาราย คริๆ))

 

วันนึง ดูทีวี น่าจาวันเสาที่ผ่านมามั้ง ถ้าจำไม่ผิดดุ น้องใหม่ร้ายบริสุท ตอน กบเหลาดินสอ ตอนแรกก้องง ว่ามันเกี่ยวกันยัง พอดูไปแล้ว ก้อเข้าจัย ((ถึงกะน้ามตาจาไหลเรย))  กบเหลาดินสอ ก้อคือครู ที่คอยขัดเกลา นักเรียน ซึ่งก้อเหมือนกับดินสอ ถึงแม้ต้องเสียเนื้อไม้ของดินสอไปบ้าง แต่เพื่อหั้ยดินสอ แหลม และเขียนได้ดี มันก้อต้องแลกอารายมาบ้าง  ((เพราะทุกๆสิ่งมันไม่ได้มาง่ายๆ)) แต่หากได้กบเหลาไม่ดี ดินสอคงไม่แหลม และก้อคงไม่มีคัยใช้มัน

 พอดูจบแล้ว ก้อนึกถึงอาจารที่สอน ตอนอยู่ม.ปลาย มาถึงตอนนี้ มันก้อเกือบ 1 ปีล่ะ ว่าจาโทรไป แต่ก้อ ลืม ไม่ก้อ ไม่มีตัง ((ถึงมีก้อไม่ได้นึกถึงว่าจาโทร แต่โทรหาคนอื่นซะงั้น))  อย่างที่บอก ถึงแม้ ตอนที่เราเรียน ไม่เข้าจัยว่า ทำมัย อาจารที่เค้าสอน ถึงต้องทำแบบนั้น แบบนี้ พอถึงนัยช่วงๆนึง เราก้อเข้าจัยได้เอง ที่ครูเค้าทำไป ไม่ชั่ยเพื่อ ตัวเค้าเอง เพื่อเรา ต่างหาก (( ไม่รวมครูที่ไม่ไหวจิงๆนะ )) อยากหั้ย คิดถึงอาชีพนี้หั้ยมากๆ ถึงแม้ว่า ตอนนี้ อาชีพนี้ บทบาทได้ต่างจากเมื่อก่อนไปแล้ว....

 

อีกอย่างนึก วันเดียวกันแหละ มันมีหนัง เรื่อง เลตเตอร์ จดหมายรัก ((จาว่าไปก้อดูไปแล้วนะ)) ดูไป ก้อทำหั้ยเข้าจัยความรักมากขึ้น บางคนอาจสูญเสียบางอย่าง ทำหั้ยท้อจัย แม้เรื่องงานก้อเหอะ เพียงแค่คนบางคน เข้ามา ก้ออาจจะทำหั้ย อารายๆดีขึ้น แต่ความรักนั้น บางคนอาจต้องรอคอย พอเจอ ก้อเสียมันไปอย่างรวดเร็ว แต่บางคนที่ได้ความรักมาตลอด แต่แน่จัยหรอ ว่ามันเปนความรักที่ต้องการ แต่ถึงยังงัย จะมีความรักแบบไหน ก้อรักษามันหั้ยดีล่ะกัน อย่างชั่งจัยว่ามันจาอยู่กับคุณตลอดไป  แต่ที่สำคัญ อย่าลืม ความรัก จากคนนัยครอบครัว โดย เฉพาะ พ่อและ แม่ ปั่นอาจไม่เข้าจัยว่า ครอบครัวที่สมบูรณ์ มันเปนยังงัย รึว่ามันจาเหมือนกับคัยรึป่าว แต่ปั่นคิดว่า ความรัก ที่ปั่นมีอยู่ตอนนี้ มันพอสำหรับปั่นแล้ว  ถึงแม้จามีแม่อยู่คนเดียว แต่ยังงัย แม่ คนๆเดียวคนนี้ ก้อเปนทุกๆสิ่งที่ปั่นมี...... แล้วจารักษาหั้ยดีที่สุด แล้วจาหาทางตอบแทนหั้ยเร็วที่สุดเท่าที่จาทำได้ ถึงแม้ บางครั้ง อาจทำไรลงไปที่ไม่ควร แต่ยังงัยก้อ................ ขอโทษ ครับ....

 

ดูเหมือนว่า สิ่งต่างๆที่เจอมา มันอาจทำหั้ย เราได้คิด นัยสิ่งที่เราไม่เคยเจอมาก่อน แต่ยังงัยก้อตาม อย่าคิดมากจนทำหั้ยเราเองที่เปน คนจ็บ หากมันไม่ไหวแล้ว ก้อพยายามระบายมันออกไป อย่าเก็บไว้คนเดียว หาคนซักคนที่ไว้จัย หรือ พอที่จะไว้จัยได้ เล่าหั้ยเค้าฟัง อาจจะทั้งหมด หรือบางส่วนก้อได้ ปั่นเชื่อว่า การที่ระบายอารายออกไปบ้าง มันทำหั้ยเราดีขึ้น จิงๆ ดีไม่ดี อาจได้การแก้ปัญหาที่ดีอีกก้อได้

 

การได้อ่านหรือ ดูอารายบางอย่าง มันก้อทำหั้ยเราเปลี่ยนไปได้ อย่างน้อยก้อเปลี่ยนความคิดที่เคยมีอยู่ได้ แต่บางครั้ง การได้เจออารายใหม่ๆ อาจทำหั้ยเราเจ็บ แต่มันก้ออาจเป็นอีก 1 บทเรียนที่เราต้องเรียนรู้ แล้วปั่นเชื่อว่า การได้เจอสิ่งใหม่ๆ ไม่ว่าจาดีหรือไม่ดี มันทำหั้ยเราเป็นเรา ณ วันนี้อย่าท้อ อย่าอ่อนแอ แต่ถ้ามันไม่ไหวจิง อย่าถอยหลังกลับ อยู่กับที่ ไม่ก้อถอยเพื่อตั้งหลัก แล้วเดินหน้าต่อไป เชื่อว่า ต้องเจอกับสิ่งที่ดี แน่นอน!

 

ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่ง ที่เคยเจอ และทุกคนรอบข้าง ไม่ว่าจาเคยเจอ ห่างเหิน และมีอยู่ -----การแนะนำ การด่าทอ การหั้ยร้าย การเตือน และการพูดคุย มันทำหั้ยปั่นเป็นปั่นทุกวันนี้ แต่บางที ปั่นอาจทำอารายลงไป นัยสิ่งที่ไม่ควร หรือว่า ทำลงไปนัยสิ่งที่คนๆนั้น หรือ คนๆนึง ไม่ชอบ ก้อต้องขอโทษด้วย ปั่นอาจทำลงไปโดยไม่ตั้งจัย หรือ อาจเป็นสันดารที่แก้ไม่ได้  ยังงัยก้อยกโทษหั้ยด้วย แล้วสัญญาว่า จาเอาทุกๆอย่างของทุกๆคน มาปรับ แล้วเรียนรู้ มันอาจทำหั้ยวันพรุ่งนี้ และวันข้างหน้า คงมีอารายดีขึ้น..... มาบ้าง...

 

 

 

 

 

ก้อผ่านไปแล้ว ปีใหม่ แต่ ปีนี้ สำหรับปั่น มันก้อเหมือนจาพิเศษนะ แต่มันก้อชิวๆ อ่ะ ไม่ได้ ฉลองอารายใหญ่โต

ไม่ได้มีการชนแก้วแต่อย่างใด มีแต่ไปดูพลุที่ป่าตอง ไปกะพี่อันดา กะคุณมด  เค้าเริ่ม เค้าดาวเที่ยงคืนช่ายป่ะ แต่ไปตั้งแต่ 5 โมง กว่าๆ เหอๆ แต่ ออกตอนนั้น รถก้อเริ่มติดล่ะ ไปถึงป่าตองก้อ 6 โมงกว่า เกือบเมารถ อิอิ เรื่องปกติ

 

ระหว่างอยู่ที่ป่าตอง เดินกันแบบ.. เหมือนเดินประท้วงเรยอ่ะ เดินนนานมาก ซ้ำร้าย ฝนตกอีกตะหาก เหอๆ เซงจิตเรย แล้วอีกอย่าง ด้วยฝนตกด้วยมั้ง มันเรยไม่ค่อยมีคน เหมือนกับว่ามันไม่ค่อยคึกคักซักเท่าไหร่อ่ะ พอกว่าจาถึงเที่ยงคืน ก้อเหนื่อยจากการเดินล่ะ เดินแล้วก้อกิน กินเสด เดิน เดินเหนื่อยนั่งพัก แล้วก้อกิน เหอๆ แค่นี้ พอจาถึงเวลา เค้าก้อเริ่มจุดพลุเรื่อยๆ มันก้อไม่ค่อยมีไรมาก แล้วปัญหามันก้อเกิดคือ ปวดฉี่ขึ้นมาซะอย่างนั้น เรยต้องหาห้องน้ามกันวุ่นวาย มันก้อลงเอยด้วยการเดินอีกอ่ะแหละ เหอๆ

เสดแล้ว ดูเวลา อีก 5 นาที พอผ่านไปแปปเดวเท่านั้นแหละ พลุทั้งหมด ก้อจุดขึ้น สวยมากก สวยมากจริงๆ ตลอด20นาที เปนปีใหม่ ที่ไม่ได้เลิศหรู แต่ ด้วยความธรรมดา ของมัน มันก้อสวย ด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว

 

แต่น่าเสียดาย ไม่มีกล้องถ่ายรูปอ่ะ เหอๆ เซงเรย ถ้ามีนะ คงจาเอาภาพ ต่างๆที่บอก มาหั้ยดูแล้ว สวยมากๆ แล้วอีกอย่าง มันอยู่ข้างๆเรยอ่ะ เรยเหนชัด พอเสดแล้ว ก้อเดิน 55+ ไม่ได้ทำอารายเร๊ย แล้วก้อกลับ ก่าจากลับมาถึงนี่ ก้อ เกือบดี 2 ไม่ได้อาบน้ามด้วย ก๊ากกก ((( ยี๋ เหมนๆๆ))

 

-----------------------------------------------------

 

ส่วนเมื่อวาน วันที่ 1 ก้อ มีไรดีๆเข้ามาเหมือนกัน ต้อนรับปีใหม่ พี่อ้อมพาไปดูหนังแล้วยังพาไปกินข้าวอีก มีแบงค์ เน็ค แล้วพี่วัตด้วย ไปดูเรื่อง ก่อนบ่าย เดอะ มูฟวี่ หนังก้อไม่ค่อยมีไรมากอ่ะ งั้นๆง่ะ ไม่ค่อยมีไร แต่ถ้าดูเฉยๆ ก้อหนุกดีนะ กลับมาก้อ มาที่ถานีเรย เพราะเวลาจัดรายการ เปลี่ยนไปจาก22.00-24.00 เป็น 19.30-22.00 จัดไม่ค่อยดีเท่าไหร่ มันเบื่อๆ เบลอๆ ง่วงด้วย เหอๆ แล้วกลับบ้านก้อเข้าบ้านไม่ได้ แม่ไปไหนไม่รู้ แล้วไม่ได้เอากุญแจออกมาด้วย เซงเรย เรยออกมาถานีต่อ พอเสด หลังเที่ยงคืน ก้อ หั้ยเนคไปส่ง ดั๊น ยางรั่วอีก เหอๆ นั่งรอ อีกพักใหญ่ ว่าจาไปดุแคลช แต่พอไปถึงมันก้อกลับบ้านนอนไปล่ะ แล้วก้อไปหาแม่ กลับบ้าน นอน !

 

ปีใหม่ หลายคนคาดหวังไว้หลายอย่าง งัยก้อขอหั้ยมันเกิดขึ้นทุกๆอย่างล่ะกัน อย่างที่คาดไว้ สำหรับปั่น มันคงไม่มีอารายแย่ไปกว่านี้แล้ว แต่มันจาเกิดอารายขึ้น มันคงเล็ก น้อย กับสิ่งที่ปั่นเคยเจอมา......PUN  6.37-7.10

 

ต้นปีที่อยู่กะเพื่อน ๆ สนุกมาก ถึงแม้ว่ามันจาเปนครั้งสุดท้ายก้อเหอะ มีทั้งเศร้า แต่ก้อยังมีที่เครียด ที่ต้องสอบอารายต่อมิอารายมากมาย ไหนจาสอบเข้ามหา'ลัย สอบ โอเนตเอเนต เหอๆ พอจบมา ก้อเท่านั้น ไม่ได้ชั้ยอารายเรย แล้วยิ่งที่ไปสอบเข้าการบินที่สวนดุสิต สุราษ ถึงจาสอบติด ที่คนอื่นเค้าอยากได้ แต่มันก้อเท่านั้น แต่พอผ่านมาตอนนี้ มันก้อดีอย่างที่ไม่ได้เรียน เพราะคนที่ไปเรียน ...... ชั่งเหอะ มันจาดีไม่ดีก้อโทดอารายไม่ได้นอกจากตัวเอง แต่ที่เซงคือ ยังไม่ได้ไปเลี้ยงส่ง เพราะต้องมาสอบนี่แหละ

 

แล้วยิ่งตอนที่ปิดเทอม ที่บ้านก้อยัดการสอบต่างๆนานา แต่ก้อนะ เมื่อมันไม่รักที่จาเปน มันก้อไม่มีอารายต้องพูด แต่มันติดอยู่ที่ว่า ไม่พูดนี่แหละ เรยต้องก้มหน้าก้มตาสอบไป แต่สุดท้าย ก้อไม่ได้อารายเรย แต่ตอนนี้ก้อยังไม่วายที่จามันยัดเยียดหั้ยอีก เห้อ~ เซง

 

มาถึงกลางปี มันก้อต้องเข้าเรียนนัยมหา'ลัย  อุดส่า คิดไว้ดิบดีว่าจาไปนู้นนี่ แต่สุดท้ายก้อมาจบลงที่ภูเก็ต ถึงมันจาเปนอารายที่ใหม่ แต่พอเข้ามาแล้ว ก้อหนุกดีนะ ได้เพื่อนใหม่ๆ แต่ก้อยังเลือกที่จาเรียนนิเทศ แล้วมันก้อทำหั้ยรู้ว่ายากส์ -*- ไม่ใช่แระ หนุกดี ยิ่งไม่ได้เรียนภาคปกติอย่างคนอื่นๆเค้า ก้อหนุกไปอีกแบบ เจอเพื่อนต่างวัย แล้วจาเจอสิ่งที่ไม่ค่อยได้เจอ จากวัยเดียวกัน

 

นอกจากที่จาได้เรียนแล้ว ยังได้มาทำงานกะพี่ๆที่ love อีก แต่กว่าจาได้มาอยู่ตรงนี้ ก้อเจอไรมาเยอะเหมือนกัน แต่ที่มาวันนี้ ต้องขอบคุณพี่ชายที่มอบโอกาสหั้ย แล้วพี่เฟิส ที่ตอนนี้เปนหลวงพี่ไปแล้ว ที่คอยแนะนำ เตือน แล้วยังสอนอีกด้วย รวมถึงทุกคนที่ข้าง ๆ มาตลอด ถึงแม้ มันจามีทั้งดี รึ บางครั้งอาจไปทำอารายรบกวน หรือทำหั้ยไม่ถุกจัย ก้อขออภัยด้วยนะค้าฟฟฟ

 

บางอารม ยิ่งตอนนี้ มันคิดอารายหนักหนาไม่รู้ สงสัยจาเปนที่เกิดอารายแปลกกะตัวเอง แล้วยังรวมกับคำทำนายมากมาย ไม่รู้ว่าคิดมากไปรึป่าว แต่มันจาเปนยังงัย จาอยู่จาไป มันก้อต้องมีซักวันแหละเนอะ ชั่งมันเหอะ

 

แล้วมาถึงปลายปี จนถึงวันสุดท้ายวันนี้ 31 ธ.ค. 50 ถึงแม้จาเจออารายมากมาย ท้อบ้าง เครียดบ้าง รึ คิดอารายที่มันไม่ยน่าจะเกิดบ้าง แต่ก้อหวังว่า มันจาหมดสิ้น นัยปีนี้ แล้วพรุ่งนี้ หรือ เรียกอีกอย่างว่า ปีหน้า ก้อขอหั้ยมีอารายใหม่ๆ เข้ามาบ้าง หั้ยมันดีขึ้นกว่านี้ หรืออย่างน้อย ถ้ามันไม่มีอารายดีขึ้น ก้อขอกั้ยมันอย่าได้แย่ลงเรย มีความสุขมากๆ ขอหั้ยทุกคนมีความสุขมากขึ้นๆ แล้วยังงัยก้อ อย่าลืมกันเน้อ ไป ล่ะ สวัสดีปีหม่ายยยย!!!!    PUN...7.51-8.25